فرزندان ما ناجیان ما نیستند (فرهنگ و اجتماعي)
فرزندان ما ناجیان ما نیستند...
آيا فرزندی که خیلی به والدینش توجه دارد و همیشه نگران عملکرد آنها است ، فرزندی نمونه و وفادار است؟...
ولی چنین نیست.... واقعیت این است که وقتی فرزندی همیشه نگران شما است، این یعنی خودش یک آسیب دیدهٔ واقعی است که مسؤول آسیبش شمایید.
یک والد خوب والدی است که ذهن فرزندش از او آسوده باشد و به فرزند توانایی و قدرت فاصله گرفتنِ آسوده را بدهد.
وقتی فرزندتان از شما دور نميشود،
وقتی همیشه نگران شماست،
وقتی تمام برنامههایش را با شما تنظیم میکند،
نه اينكه نشانه وفاداری او ، بلکه نشانه آسیب خوردگی اوست.
توجه کنید وقتی دوامدار با فرزندتان صحبت میکنید و در گفتگو ها گوشزد میکنید که در این زندگی چقدر سختی و عذاب کشیدهاید، چقدر رنج دیده اید و ...
در واقع مرتب به فرزندتان القا میکنید که من قربانی این زندگی هستم و تو تنها چشم امید و ناجی من هستی.
حالا او خودش را نجات دهنده شما تصور میکند و هیچ لحظهایی را برای نجات شما از دست نمیدهد.
غافل از اینکه خودش تمام زندگیش را با نگرانی برای شما از دست میدهد.
بياييد در قبال رسیدگی و عشقی که به فرزندان خود میدهیم، آنها را مدیون و بدهکار و نا امن نکنیم.
به آنها کمک کنیم زندگیهای مستقل و ذهنهای آرام داشته باشند ...
زيرا كه فرزندان ما ناجیان ما نیستند ...
